Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

Μονοπάτι για το φως

Όταν πετάξεις το καπέλο της ομορφιάς σου
να ξέρεις πως οι δρόμοι της αυγής θα'ναι κλειστοί για 'σένα

Μοναδικό μονοπάτι για το φως θα'ναι το κενό
από αγάπη είδωλο στον καθρέπτη της ζωής σου

Θα το διαβείς δίχως να έχεις άλλη επιλογή,
δίπλα σου θα περνούν φορτηγά φορτωμένα όνειρα
και το μονοπάτι θα έχει γίνει λεωφόρος

Κι όταν η βροχή θα βαραίνει τα βήματά σου
θα νιώθεις τις ανάσες όσων ξέχασες
να ηχούν στ'αυτιά σου τόσο δυνατά, που η βροχή μόνο θα φαίνεται

Κι εκεί στα κύματα της λάσπης, θα κάνεις βάρκα τη σκοτωμένη μοίρα σου,
κουπιά τις δύο ζωές σου
αυτή που έχεις κι αυτή που ονειρεύεσαι

Ώρες μετά, το τσακισμένο σου σκαρί
θα τ'οδηγήσεις μονόκοπο σε ήρεμη κι αθώα παραλία

Εκεί θα ορθώνεται το ξεχασμένο απ΄το μυαλό σου βουνό
και πάνω του, μοναδικό μονοπάτι για την κορυφή
θα΄ναι το κενό από όνειρα είδωλο στον καθρέπτη της ζωής σου

1 σχόλιο:

  1. "δίπλα σου θα περνούν φορτηγά φορτωμένα όνειρα"
    γεια σου ρε στεφανε αρχοντα!
    καλη αρχη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή